Brijuni Nationaal Park

Brijuni Nationaal Park

Hier ooit wel eens geweest?

Wij zijn hier geweest met het afscheid van de kleuterklas. Ouders, kinderen, juffrouw allemaal gingen ze mee. Onder leiding van een gids kregen we een rondtour over het eiland in een treintje. Hier en daar werd er uitgestapt. Zoals bij de olifant en de grote zeeschildpad.

Wat een mooi landschap en wat veel vervallen gebouwen. Tijdens de ronde in het treintje zie je alles voorbij komen. Van Zebra's, Istriaanse koeien, ezels en vele vogel soorten. De Moeflons zie je over het open veld rennen en ook de herten op de golfbaan.

Na een grote ronde te hebben gemaakt met het treintje, zijn we bijna bij het begin weer uitgestapt. Met een wandeling gingen we richting de olijfboom. Een olijfboom denk je dan... Ja een olijfboom maar dan wel eentje die ruim 1700 jaar oud is. De oudste olijfboom van heel Kroatië. Hier ging de klas opvoeringen doen. Liedjes en dansjes werden gedaan door de klas, maar ook door de 6 die doorstromen naar de 1e klas van de basisschool, deden hun opvoering van teksten en liedjes.

Tijdens het bezoek van een van de museum huizen kwamen er toch steeds meer vragen. Maar dan vragen over het verleden op mijn eigen school. Waarom werd er zo negatief gedaan en zo slecht gesproken over Jozip Broz Tito. Volgens de lessen die ik toen kreeg zou het hier zo slecht geweest zijn. De dictatuur zou hier aan de macht zijn. Het volk zou het erg slecht hebben. En hoe verder we rondliepen, hoe meer vragen er kwamen. En dan loop je daar rond met de vraag... Zal ik het eens vragen aan een van de ouders???

Na het bezoek aan het museum hebben we ook nog rondgelopen. De groep ging naar de bloementuin en een hele oude papagaai. Helaas waren onze kinderen een beetje moe en wilde ze graag even onder het genot van een ijsje even zitten. Uiteindelijk hebben we nog wat rondgelopen en nog mooie foto's kunnen maken. Wat een eiland en wat een geschiedenis. Kortom echt de moeite waard om dit eens gezien te hebben. De schoonheid van het landschap, de geschiedenis van hier. Zoveel staatshoofden op de foto op lokatie aldaar. Uiteindelijk ook nog gesproken met verschillende mensen. Mensen die ons nu wel een beetje kennen omdat we hier ook al 2 jaar wonen. En dan ook willen vertellen hoe het was. Het leven onder het communisme met Josip Bros Tito als leider. Het leven wat toen voor vele mensen zo prettig was. Gratis gezondheidzorg, gratis water voor iedereen, electriteit wat bijna gratis was, scholen voor de kinderen allemaal gratis, want zij zijn de toekomst. Enorm veel banen en bijna geen werkeloosheid. Armoede was er bijna niet. Iedereen kon gewoon leven zoals hij wilde leven. Uiteraard zijn er ook mensen die het niet prettig vonden. Maar die heb je overal, alleen waren de voorstanders hier in grote getalen.

Nu berijp ik ook ook steeds meer waarom Tito rondom Labin nog op vele plaatsen geeerd word. Zijn naam getoond op een top van de berg en op oude gesloten fabrieken. Een gebied waar ze de armoede periode die ruim 20 jaar geleden begon, bijna weer te boven zijn gekomen. Deze mensen hadden toen allemaal werk en konden toen alles gewoon doen. En nu na 20 jaar kunnen ze dat bijna weer. Maar wel met moeite. Dus Labin staat ook nog op de bucketlijst voor een bezoek aan de mijn museum. Oud labin (Stari Grad Labin) is overigens ook een aanrader om een middag heen te gaan. Wat een geschiedenis, cultuur en prachtige uitzichten.

Maar terugkomend op het bezoek aan Brijuni eiland. Echt absoluut de moeite waard. Persoonlijk zou ik hier ook zo vroeg mogelijk heen gaan om zoveel mogelijk te kunnen zien. Er zijn delen die afgesloten zijn, deze zijn dan prive of voor militairedoeleinden, maar eigenlijk is het niet allemaal te zien in 1 dag. Wij hebben bijvoorbeeld het Byzantine Castrum niet gezien, maar wij hebben ook geen fietsen of golfwagentje gehuurd om rond te rijden. Ook niet gesnorkeld rondom de ruines in het water of de romeinse ruine uit de 1e eeuw bezocht. Kortom zoveel te zien en te doen, dat nog een bezoek het echt wel waard is.


0 Comments: